Hiromi i inni wielcy jazzowi artyści

OGŁOSZENIA NOWYCH ARTYSTÓW 08.01.2019

W tym roku postaraliśmy się o Wasze niezapomniane jazzowe doświadczenia. Wielkie nazwy, wspaniałe osobowości - Hiromi, Sons of Kemet XL, Paolo Fresu Devil Quartet, Mathias Eick...

Tak wspaniałego i obszernego line-upu w klimacie jazzu jeszcze w historii naszego festiwalu jeszcze nie mieliśmy: do Ostrawy przyjedzie cudowna japońska pianistka Hiromi, porywający sardyński trembacz Paolo Fresa ze swoim "Devil" kwartetem, brytyjski saksofonista eksperymentalny i klarnecista Shabaka Hutchings z formacją Sons of Kemet i norweski trębacz Matihas Eick, który słynie z ciepłego lirycznego brzmienia i współpracy z wytwórnią ECM

Hiromi (Japonia)

Olśniewająca kompozytorka, wirtuozerska technika, niepowtarzalna, dynamiczna gra, z pasją przenikająca całe ciało, dosłownie tańcząca przy fortepianie, szybka i z punkową fryzurą - to jedna z najbardziej urzekających współcześnie pianistek jazzowych Hiromi Uehara. Kompozytorka, która z niezwykłą łatwością łączy jazz z klasyką, rocka z innymi gatunkami, odmawia definiowania swojej muzyki. Nagrywa własne albumy oraz współpracuje z wybitnymi muzykami: z Trio Stanleya Clarka zdobyła Grammy, a z basistą Anthonym Jacksonem i perkusistą Simonem Philipsem tworzą trio nazwane "Three-member Orchestra". Do niezapomnianych należą jej solowe występy, które stanowią cudowną całość, dialog pomiędzy pianinem i artystką.

Sons of Kemet XL (Wielka Brytania)

Shabaka Hutchings i jego Sons of Kemet należą do czołowych ambasadorów brytyjskiego jazzowego buntu. Z Theonem Crossem i dwoma perkusistami (Tom Skinner i Eddie Hicks) jazz łączą w eksperymentalne kombinacje z hip-hopem, punkiem, afrobeatem, ska, calypso i innymi. Podczas Colours pojawią się w wyjątkowej, rytmicznie przytłaczającej wersji XL - z dwoma dodatkowymi perkusistami. Shabaka Hutchings urodził się w Londynie, ale mieszkał z rodzicami na karaibskiej wyspie Barbados i spędził 16 lat w Afryce Południowej. Grał w Sun Ra Orchestra, ethno-jazzowym Mulatu Astetkem, multikulturowej grupie Melt Yourself Down i psychodelicznej kapeli The Comet is Coming. W 2016 roku został nominowany do nagrody Mercury Prize. Trzeci album Sons of Kemet zatytułowany "Your Queen Is a Reptile" także otrzymał nominację do Mercury Prize, a według magazynu "Wire" był najlepszym wydawnictwem gatunku w 2018 roku i jednym z najważniejszych albumów ostatnich lat.

Paolo Fresu Devil Quartet (Włochy)

Sardyński trębacz angażujący się w przeróżne projekty, od jazzu, przez muzykę świata, po muzykę współczesną czy tradycyjną. Lista artystów, z którymi koncertował jest długa, są to m.in. Dave Douglas, Uri Caine, Carla Bley, John Zorn, Ralph Towner, Dhafer Youssef, Nguyen Lê czy Bill Frisell. Na trąbce zaczął grać w wieku 11 lat, z zespołem z sąsiedztwa. W 1980 roku odkrył jazz, a dwa lata później zaczął nagrywać dla RAI. W 1984 roku ukończył klasę trąbki konserwatorium w Cagliari i wygrał konkurs na Najlepszy Talent Włoskiego Jazzu. Była to pierwsza z nagród, które od tej pory regularnie spływają na konto Fresu. Mówi się, że muzyka to emocje, poezja, mistycyzm, tajemnica i dialog. Artysta zdaje się wiedzieć o tym doskonale, bo sumie, jako lider i wykonawca nagrał już niemal 300 albumów. 

Mathias Eick (Norwegia)

Wyrafinowana, melodyjna muzyka Eick’a zyskała jeszcze więcej kontemplacyjnego brzmienia dzięki pozostałym członkom jego zespołu, w szczególności skrzypkowi Håkonowi Aase. “Połączenie dźwięku trąbki i skrzypiec jest naturalne, ale tutaj brzmi jak nie z tego świata, jak tajemnicze wołanie z innego wymiaru” - czytamy w jednej z recenzji czwartego albumu Eicka’a. Już od wydania debiutanckiego albumu “Doors” (2008) ten czterdziestoletni trębacz uznawany jest za jazzowy cud. W nordyckim jazzie ceniony jest przede wszystkim za klimatyczne melodie i za otwartość na różne wpływy. Od początku współpracy zyskał zaufanie producenta Manfreda Eichera - założyciela ECM. To w tej właśnie wytwórni Mathias Eick nagrał płyty Jacoba Younga, Iro Haarla czy perkusisty Manua Katchégo. Współpracował z takimi sławami jak Chick Coreou czy Pat Metheny